miércoles, 2 de diciembre de 2009

Atrás queda el recuerdo...

...de aquellos días húmedos, aquellas mañanas frías, y aquel sol austero y rácano. Pero también de aquellas gentes humildes y hospitalarias, que siempre tenían una palabra amable y un saludo simpático. Tierra agreste y dura, pueblo fuerte y amigo.

miércoles, 25 de noviembre de 2009

To my Irish friends

Hi all, my Irish friends,
Thank you very much for all your kind and friendly attention, and mostly for your deep friendship. I am leaving with very good and wonderful memories from Tarbert, and I will come back for more if new projects bring me here again next year. Please keep me informed about any news from Tarbert.
Thanks again and see you soon.



Xavier

P.S.: Evan, FC Barcelona will win again everything this season. We hope.

martes, 24 de noviembre de 2009

Último partido: Barça 2 - Inter Milán 0

Como colofón a nuestra estancia en Irlanda, celebramos la despedida en el Quinlan's Anchor Pub pinteando y jugando al billar y luego disfrutando viendo al Barça volver a ganar cómodamente, en este caso al Inter de Milán, y poniéndose nuevamente líder de su grupo. Buen recuerdo para la última noche en Tarbert.
En la foto vemos a parte de la Peña Blaugrana de Tarbert: Evan, con la camiseta azulgrana, y su padre Pat (a éste se la suda el "soccer", prefiere el hurling, el fútbol gaélico y el rugby, más irlandeses).

sábado, 21 de noviembre de 2009

Última parada: Cork

Sí, señores, de momento, última parada, o última salida. Cork, la segunda ciudad de Irlanda.
¡¡¡Y el viernes nos volvemos pa' Españaaaaaa!!!
Con problemas de inundaciones en este condado y en otros, pero sin problemas para llegar hasta la ciudad de Cork.
Un paseíto por el centro, en parte peatonal y preparado para los visitantes ávidos de compras con montones de tiendas, restaurantes, cafés, pubs... y con la ya consabida decoración navideña cuando todavía estamos en la tercera semana de noviembre. Como en todas partes, por eso.
Hoy, en mi última salida, he visitado un mexicano para comer: quesadillas de jamón y nachos tradicionales. Total, la comida irlandesa la tengo todos los días en la central, desde hace más de 2 meses.
Y por la noche, a ver como el Barça vuelve a empatar otra vez, en esta ocasión en Bilbao, y cómo el Madrid se pone líder, cómo no, anulando un gol legal al Racing (dicho por el Marca, ¿eh?), que de lo contrario el Barça seguiría un puntito por delante. Pero bueno, el domigo que viene será el Partido, Barça-Madrid, y a ver qué pasa... Éste ya lo veré desde casa, o desde el bar, pero en España, que es lo que cuenta, je, je.

martes, 17 de noviembre de 2009

Tarbert sunrise


Amanece en Tarbert una fría mañana de otoño... el viejo árbol se despereza y estira sus ramas sobre las quietas aguas del río Shannon. Un nuevo día comienza, un nuevo camino por andar.

domingo, 15 de noviembre de 2009

¡¡¡Mollet HC en Irlanda!!!


¡¡¡Leo!!!
Aquí la tienes, la prueba fotográfica de que el Mollet Hoquèi Club viaja por el mundo.
El día que se unieron las aficiones molletense e irlandesa, que jugaba contra Francia la repesca para clasificarse para el Mundial de Fútbol de Sudáfrica 2010, como puedes ver por la equipación verde de John Quinlan, mi amigo y dueño del Quinlan's Anchor Pub de Tarbert, en el condado de Kerry, Irlanda.
Un documento gráfico histórico (histórico porque es el primero y espero que no el último de una larga colección y tradición).
Un abrazo, compañero. Nos vemos pronto.

sábado, 14 de noviembre de 2009

Ring of Kerry

Hoy he madrugado un poquito para ir a recorrer el Ring of Kerry, en la Península de Iveragh, que, como ya comenté, cuenta con 11 de las 12 cotas más altas de Irlanda (sobre unos 1.000 m, que aquí no da pa' más).
El recorrido comienza en Killarney, la capital del condado de Kerry, y de ahí paso de nuevo por el Killarney National Park, adornado con la paleta de colores otoñales que van del amarillo al marrón rojizo, pasando por todos los verdes. Pero hoy no me he quedado allí y he subido el puerto pasando por los lagos inferior, intermedio y superior, para finalmente descender hacia el mar y llegar a Kenmare, situada en la intersección de las penínsulas de Iveragh y de Beara (al sur). Bonita ciudad turística, también con sus casitas coloreadas, que digo yo que se pondrán de acuerdo para no repetir el color de la casa del vecino. Aquí me he tomado un capuccino en el Café Mocha, aprovechando que han caído unas cuantas gotas (hoy las únicas de todo el día, qué bien).
Desde aquí ya he seguido la costa sur en sentido antihorario, cruzando alocados torrentes que se desfogan en el mar, bosques, playas de dunas cubiertas de un verde manto, rompientes rocosos y pueblos de uso veraniego que ahora en invierno están bastante desangelados.
He parado a comer en Waterville, donde estuvo Charles Chaplin una temporadita.
De aquí me he desviado de la ruta "oficial" para recorrer el pequeño Ring of Skellig en el extremo oeste, de sinuosas y realmente estrechas y bien empinadas carreterillas (por eso no es oficial: porque no caben los autocares, je) hasta llegar a Portmagee y Valentia Island, donde un poco antes se encuentran los Cliffs of Skellig, el equivalente en Kerry (pero menor) a los Cliffs of Moher (condado de Clare). Esta zona es famosa también porque desde aquí se lanzó el 1er cable de telégrafo entre Europa y América (ahí es nada...).
Y de aquí ya de vuelta a casita porque la luz ya no dio pa' más. De las 4 a las 5 el sol ya no ilumina porque una espesa bufanda de nubes lo cobija hasta que se esconde por el horizonte por detrás del mar.

viernes, 13 de noviembre de 2009

Y van 60 días...

Ufff, qué largo parecía al principio y mira, hoy ya hace 60 días y mañana hará 2 meses desde que llegué aquí. Y parece que fue ayer que aterrizaba en el aeropuerto de Shannon...

¡¡¡¡¡Quiero una paellaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!

miércoles, 11 de noviembre de 2009

Y los merengues también...

No quiero hacer leña del árbol caído... pero hasta ellos lo dicen. Si abrís la foto, leed la nota entre corchetes entre el título y los jugadores del Alcorcón. Lo dice todo.

Y el mercurio sigue bajando

Sí, sí, hoy ya hemos amanecido con sólo 3 graditos. Hay que abrigarse bien para salir a la calle.
Y según internet, nuestros vecinos al otro lado del estuario del Shannon siguen a 0º a las 9 de la mañana (no sé, no sé...).
A seguir bien.

domingo, 8 de noviembre de 2009

Dingle Peninsula

Aprovechando que el tiempo se ha tomado una corta jornada de reflexión este domingo y nos ha regalado unas horitas de sol, he aprovechado para visitar la Península de Dingle, una pequeña península del oeste del condado de Kerry, justo encima de la Península de Iveragh donde está el famoso Ring of Kerry y donde intentaré ir otro día.
El recorrido lo empiezo y lo acabo en Tralee, un importante centro comercial del condado. Pero antes de llegar allí paso por Ballybunion, que es un conocido centro de veraneo local.
Ya en la península, la carretera principal me lleva atravesando de noreste a suroeste, y me paro en Annascaul, un pequeño pueblo donde nació y vivió Tom Crean, un valiente aventurero que formó parte numerosas expediciones a la Antártida y que, como suele pasar, permaneció en el olvido durante mucho tiempo pese a haber pasado más tiempo allí que muchos exploradores conocidos. Cuando se retiró estableció una posada en su pueblo, llamada South Pole Inn. Aquí me detengo a tomarme un café "latte".
Luego prosigo y llego hasta Dingle, puerto pesquero y turístico que da nombre a la Península. Bonitas calles con casas pintadas de colores, y un famoso delfín llamado Fungie, vecino de la bahía de Dingle desde 1983. Se organizan cruceros en un barquito para ir a verlo y visitar la bahía, y si no llegas a ver a Fungie, no te cobran los 16€ que vale el paseo. Yo me he apuntado pero no he llegado ni a salir, porque éramos sólo tres y no llegábamos al mínimo de 5 personas para que el barco pudiera salir. Qué se le va a hacer...
Tras un frugal "tuna sandwich" y un cafelito, sigo para Slea Head, el extremo de la península y, dicen, el punto más al oeste del continente europeo (¿Islandia no cuenta o qué? Y porque Groenlandia cae ya por Norteamérica...). Son las tres y ya me quedan escasamente un par de horas de luz. Por allí me encuentro parte de la fauna local: ovejas (habituales por toda la península), burros, gaviotas... Y agrestes paisajes, cortados a pico, con tramos de carretera bordeando el acantilado y por donde sólo pasa un coche. Y al final, en el horizonte, las Blasket Islands, ahora deshabitadas.
Ya de vuelta hacia el este, en sentido horario, encuentro algunas playas y paso de nuevo por Dingle, donde tomo el desvío hacia el Connor Pass, un puerto de montaña a casi 500 m de altura (ya sé, es poco, pero aquí no hay grandes alturas), desde donde se ven unos lagos glaciales y la cumbre del Mount Brandon entre jirones de nubes (casi 1.000 m, y es la octava cumbre más alta de Irlanda; las otras siete y las cuatro siguientes están en la Península de Iveragh, para otro día).
Finalmente me detengo a cenar y tomarme una pinta en el Baily's Corner Pub de Tralee (no digo refrescarme porque ya hace bastante frío y ya no me la tomo precisamente para eso), mientras veo como el Chelsea le gana 1-0 al Manchester U. Y desde aquí, de regreso a casa.

sábado, 7 de noviembre de 2009

Esta vez sí

Bueno, esta vez el Barça ha vuelto a ganar, por 4-2 al Mallorca. Y lo hemos disfrutado aquí, en The Quinlan's Anchor Pub, y luego lo hemos celebrado con unas partidas de billar con mi jefe, Víctor: 5 partidas, dos pa mí, una que ha perdido él, otra que he perdido yo y otra que he ganado pero colando la negra directa y no contra banda; total, 3 a 1 y una no válida. No está mal, je, je.
Y ahora una semana de descanso, para ir preparando el encuentro contra el R. Madrid de final de Noviembre (que, por cierto, los merengues han ganado el derbi contra el Atleti 2-3 de forma muy justilla y con alguna polémica...).

miércoles, 4 de noviembre de 2009

Y esta vez tampoco...

Pues no, hoy tampoco. Parece que el Barça no nos quiere dar tanta vidilla como el año pasado, y se está complicando él solito las cosas en la Champions.
Hoy empate con los rusos del Rubin (claro que bajo cero y con 10 rusos metidos en su campo y casi en su área, era realmente difícil), y el sábado pasado también empataron en Pamplona con Osasuna (éste ya me duele menos por ser mi querido equipo navarro).
Pos ná, a esperar que le den pal pelo al Inter en Barcelona dentro de dos semanas y luego repitan en Kiev, aunque me parece que consiguiendo sólo 4 puntos ya se podrán asegurar el pase a octavos. A ver...

lunes, 2 de noviembre de 2009

50 días después...

...sigo aquí todavía, vivito y coleando. Y todavía no tiritando, aunque esta semana ha refrescado un "güevo" y se nota.
Ya llevo 50 días aquí...

domingo, 1 de noviembre de 2009

Adare (co. Limerick)

De regreso a casa, dejando ya el condado de Tipperary ("It's a long way to Tipperaryyy, it's a long way to gooo...", perdón por la licencia), paso por el condado de Limerick y me paro en el bonito pueblo de Adare, al poco de pasar Limerick.
Unas ruinas junto al río y una bonita iglesia anglicana (St. Nicholas), con una torre en el centro de la nave (no lo había visto nunca) y un pequeño claustro adyacente, me dan la bienvenida al lugar.
Y a falta de poco camino para llegar a casa, aprovecho aquí para mojarme el gaznate con una pinta de Guinness en el Aunty Lena's Pub, que data nada más y nada menos que ¡¡¡de 1806!!! Más de 200 años me contemplan, y tía Lena desde el cuadro sobre la chimenea.

Cahir (co. Tipperary)

Tras visitar Cashel me dirijo a Cahir, a menos de 20 km.
Bonita localidad del interior sur de Irlanda, con un pequeño pero precioso castillo, muy bien conservado y con interesantes exposiciones en sus salones. Casi puedes sentir en tu piel lo que debía ser vivir en aquella época medieval; oscura, según algunos, aunque no sé si fue más oscura aquélla o ésta que nos está tocando vivir (de momento, me quedo con la actual, je, que seguro que en aquélla no podía ir al pub a ver los partidos del Barça).
Hoy además el río Suir baja bien cargadito de razones, resultado de una semanita de lluvias diarias y constantes (y pesadas, tu dirás, a ver si ahora me voy a aguachinar).

The Rock of Cashel (co. Tipperary)

Aquí llegamos a uno de los rincones más históricos del país: The Rock of Cashel.
Aunque está en restauración, sólo quedan básicamente las paredes de las principales edificaciones de este "castillo", eso sí, unas paredes bien altas. Está erigido sobre una colina que domina la planicie de la localidad de Cashel.
Este castillo lo construyó una importante familia medieval y aquí fundó su reinado, hasta que años más tarde, como suele pasar en la historia, vinieron otros que de casa los sacaron y les jo... fastidiaron el invento. Pero durante mucho tiempo fue centro de poder de la provincia y reconocido por el poder eclesial de entonces.

Mecagüen... (2ª parte)

Confirmado: se han cargado la ruta Shannon-Girona (y viceversa, claro, tanto monta, monta tanto, Isabel...).
Hoy me lo han confirmado en el aeropuerto de Shannon (¡dónde va a ser!): al menos durante el invierno esta ruta queda cancelada. Hoy ha sido el último vuelo. Quizás en primavera la vuelvan a reactivar. Y eso que es una ruta muy frecuentada, incluso en invierno, y dicho por la del mostrador de Ryanair.
Y he tenido que pasar por el aeropuerto a enterarme porque ni en la web ni por teléfono eran capaces de dar explicaciones. (Bueno, tenía que venir al aeropuerto para renovar el alquiler del coche, je.)
Así que los que queráis veniros para aquí, mirad los vuelos Girona-Dublin, o BCN-Dublin, o BCN-Cork, y luego a buscar coche para llegar a mi casita, que está a unas horas de ambas ciudades.
Je, je, vaya jodienda... para mí también, claro, que para volver a España tendré que desplazarme hasta una de esas ciudades.

sábado, 31 de octubre de 2009

Killarney (co. Kerry)

Este sábado me he acercado a la capital de mi condado de Kerry (condado en el que presumen de ser los mejores en el deporte nacional del fútbol gaélico, los que más títulos han ganado: 36).
No es la mayor ciudad del condado, pero es la que tiene el aeropuerto local.
Pero antes me he pasado por un pequeño rincón del Killarney National Park, que está muy cerca de la ciudad, al otro lado del Lough (lago) Leane. Allí una cascada (Torc Waterfall) desciende a toda prisa hasta el lago y el bosque sería candidato al "bosque animado" de la película del mismo nombre.


viernes, 30 de octubre de 2009

Mecagüen...

No sé, pero me da que éstos de Ryanair se han "cargao" la ruta Girona-Shannon, porque hace varias semanas que no es posible ver nada de los vuelos de esta ruta de Noviembre en adelante.
Y si es así, a mí me ha jodido bien. Porque ahora tendré que desplazarme a Cork o a Dublín, y no estoy a tiro de piedra precisamente.
¡¡¡Y encima lo hacen sin avisar!!! ¡¡¡Mecagüen to lo que se menea...!!!

martes, 27 de octubre de 2009

De vuelta en Irlanda

Por fin pude volver a casita al menos por un par de días. Menos da una piedra.
Y ahora ya estoy aquí de vuelta en Irlanda, currando.
Pero ya falta menos para el regreso final...

lunes, 26 de octubre de 2009

Kilkee (co. Clare)

Siguiendo la línea de la costa oeste hacia el sur, tras los Cliffs of Moher, Lahinch, Spanish Point, Milltown Malbay (en el interior)... se llega al pueblo de Kilkee, una bonita localidad de veraneo con una bonita y amplia playa cerrada y protegida de la furia del mar. La mayor parte de los pueblos de esta costa están formados por casas y villas de vacaciones.
Y continuando aún más en dirección sur, la costa oeste irlandesa vuelve a mostrar sus duros y austeros encantos en nuevos acantilados y enormes icebergs de roca, como pedazos de costa arrancados de cuajo de los brazos de su isla madre y que ahora la contemplan como islotes a la deriva aguas adentro. Todo cubierto por ese constante manto verde que se extiende por todo el país.

Ahora sí: los Cliffs of Moher (co. Clare)

No es que lo dijera el torero, pero los acantilados de (los Cliffs of) Moher son realmente impresionantes.
El tiempo no acompañaba: una mañana desapacible: viento, frío y agua, y una luz mortecina miserable que en las fotos no hace justicia alguna al espectáculo que tenía delante de mis ojos... y de mis pies... más de 200 m de caída libre sobre una pared rocosa de una verticalidad apabullante.
El recorrido turístico está marcado y protegido contra caídas, pero al final del mismo continúa un sendero al borde del abismo por el que los más atrevidos siguen caminando para obtener todavía mejores vistas; y eso que el terreno está embarrado por la lluvia. Ya lo veréis en las fotos. Y allí estaba yo, claro.
La costa del Burren, en el condado de Galway, es rocosa y dura y el mar y el viento la embisten con furia. No es por nada que Moher significa "miseria" en gaélico.

The Burren Way (co. Clare)

En esta costa rocosa, batida por el mar, ya se aprecian los rasgos duros y verticales que se harán famosos en los Cliffs of Moher.
DOOLIN
LAHINCH
Pero también hay playas y permite disfrutar surfeando. Por lo menos había 40 ó 50 surfistas.

domingo, 25 de octubre de 2009

De condado de Galway al de Clare

Una visita a la ciudad de Galway, y luego música tradicional en el pub Gus O'Connor's de Doolin (¡¡¡funcionando desde 1832!!!). De Doolin sale el ferry para las Islas Aran.
GALWAY

DOOLIN

jueves, 22 de octubre de 2009

A vista de pájaro

Desde el avión también se ve bonito esto.

martes, 20 de octubre de 2009

Que me vuelvo pa' España este finde!!!

Pues no, finalmente el Barça no sólo no ha ganado sino que encima ha perdido, y en casa, y contra el último del grupo. Qué le vamos a hacer... Pero no pasa nada, queda mucho todavía.
Bueno, esta semana tendré otras alegrías: ¡¡¡me vuelvo pa' España este fin de semana!!!
Jo, qué ganas tengo. Serán sólo 3 días, pero me parece un mundo.
Oh, qué bien, en casita, con mi familia, con Anna, los niños... No deseo estar en otro sitio.
Es lo que hay.

domingo, 18 de octubre de 2009

Ya llevo más de un mes

Pues sí, parecía tan lejano, pero ya llevo más de un mes en Irlanda. Ya falta menos para volver a España.
El proyecto avanza a buen ritmo, incluso vamos más adelantados de lo previsto. Eso es bueno, nos deja más tiempo y margen de reacción de aquí a Diciembre, y a ver si se puede traducir en alguna recompensa de tipo bonificación o de regresar antes a España.
Por lo demás, sigo aquí, paseando por los alrededores, observando la fauna (aves) del estuario del río Shannon (el mayor de Irlanda), viendo como sube y baja la marea, leyendo, yendo al súper (sí, al menos hay dos súpers, dos restaurantes y unos 4 pubs)... y viendo los partidos de la selección y del Barça en un pub que tiene SkySports, mientras me tomo unas pintas de Guinness. Ayer empataron a cero en Valencia. Supongo que el martes ganarán al Rubin Kazan en Champions. Seguro.
See you.

sábado, 17 de octubre de 2009

miércoles, 14 de octubre de 2009

domingo, 11 de octubre de 2009

4 weeks later...

¡¡¡Hola de nuevo!!!
Todavía seguimos por aquí, y ya llevo un cuatro semanitas.
Ya hace un par que estoy acomodado en una casita del pueblo. Tiene unos cuantos años, pero tiene las comodidades básicas, que es de lo que se trata. Así que estoy totalmente de Rodríguez, con mi cocinita y mi lavadora, y hasta tengo secadora, que por estos lares viene de perlas para poder secar la ropa en un santiamén. Tiene dos habitaciones dobles y una individual, así que ya sabéis.
El trabajo sigue y vamos avanzando con el proyecto, y de momento parece que a buen ritmo e intentaremos acabarlo antes de la fecha pactada si es posible.
Ahora ya puedo decir que ha llovido varios días, pero, como dije, aquí el sol y la lluvia se van alternando el mismo día con toda normalidad. Esta última semana ya ha refrescado, como si fuera Noviembre en España.
Pues nada, lo dicho, dicho está. Un fuerte abrazo a tod@s.

sábado, 10 de octubre de 2009

Per A-A-T

Hola de nou, guapos.
Mentre estic enfeinat em distrec i em passa el temps (ja porto quasi un mes aquí). Però després, quan estic a casa sense res a fer, em torno a recordar de vosaltres i només penso en tornar, i el més aviat possible.
Però bé, hem de deixar passar el temps una mica i ben aviat ens tornarem a veure.
Us estimo.

lunes, 5 de octubre de 2009

Colgao e incomunicao

My God, qué difícil es tener internet en este país!!!
Me refiero a los que no somos de aquí y venimos temporalmente.
Si quiero tener internet portátil y tener cobertura en este pueblillo y en casi todo el país, sólo tengo las opciones de O2 y Vodafone. Porque compré un módem de la operadora 3 y aquí no tengo cobertura. Y la operadora Meteor sólo cubre internet en Dublín y Cork. Y para de contar.
Seguimos. Vodafone no tiene planes de pago mensual sin obligación de continuidad (sólo tiene contratos de 12 y 18 meses de permanencia), salvo que cojas el "pay-as-you-go" y quieras que te dejen en la ruina: 5 €/Mb!!!!!
Seguimos. Sólo queda O2, que sí tiene un plan de pago mensual sin permanencia. ¿Por fin? Pues no, porque como el pago es domiciliado te exigen alguna especie de contrato, o factura o carta oficial o del banco donde figuren tus datos y tu dirección de residencia irlandesa. Cágate, lorito. No tengo nada de eso.
¿Y ahora qué? Pues menos mal que mi casero, Mike, tiene muy buena fe y se ofrece a contratarlo a su nombre y yo le abonaré los importes (son 30 €/mes, hasta 5Gb, más 59 € del módem). El hombre me lleva el sábado hasta Tralee (a unos 40'), porque no hay tienda O2 más cercana (ésta es otra...), y va y se olvida de llevar una factura o documento similar (mira que se lo dije). Tol viaje pa ná. 40' más de vuelta. Me dice que irá él mismo otra vez uno o dos días después.
Y sí, finalmente hoy lunes 5 dispongo de módem y conexión a internet. Porque en los B&B teníamos conexión y en la central también tengo, pero a partir de la 17h y los fines de semana me quedaba incomunicado.
Ya puedo decir "por fin"...

miércoles, 30 de septiembre de 2009

Mi casita de Tarbert

Esta es mi casita de Tarbert.
Pequeña y viejita, pero me sirve.

sábado, 26 de septiembre de 2009

Pels del futbol a la Mar Bella

Hi, boys,
Com ja deveu saber tots, porto ja un parell de setmanes treballant a Irlanda. Lluny de casa, la família i els amics, però és el que hi ha si un vol treballar en aquesta mala època que estem passant.
I lluny també del futbol, perquè aquí no tenen lliga professional i la popularitat se l'emporten el futbol gaèlic (que és una barreja de rugby i futbol i botant la pilota com en l’handbol) i el “hurling” (que no sé de què va però porten un stick i la pilota va també per alt, no com en l’hoquèi herba).
El Joan em preguntava si em faria un blog, i mira, al final, he seguit la seva proposta i ho he fet (la meva primera vegada!!!).
Apa, nois. Visca l’equip vermell!!! (O negre, com diria l’Andreu.)
Una forta abraçada des de la verda, vella i bella Irlanda.

jueves, 24 de septiembre de 2009

Per Anna, Aina i Toni

Hola, macos.
Us trobo molt a faltar i us estimo molt.
Em poso molt content quan us sento per telèfon, però després em torno a quedar aquí solet, i em poso trist.
Només penso que aviat ens tornarem a veure i estarem junts.
Molts petons. Us estimo molt.

miércoles, 23 de septiembre de 2009

martes, 22 de septiembre de 2009

One week later...

Hi, again!!!
Una semana más, hasta llegar a doce.
Ahora el clima ya se parece algo más… al que tuvisteis la semana pasada por allí.
Ha llovido, pero casi ná, y el que sí sopla con fuerza es el viento. Aunque luego para, se aclara el día, sale el sol, se vuelve a tapar, vuelve a soplar… Por aquí dicen que tienen “las 4 estaciones en un solo día”.
Pues nada, aquí ya estamos contando piezas, apuntando códigos, pasando listados, hablando con uno y con otro, persiguiendo a unos y a otros... y así hasta que acabemos.
Sigo instalado en un B&B, aunque buscando piso/casa/habitación. Ya os diré cuando lo tenga. Y luego, mientras haya sitio, que se apunte el que quiera.

domingo, 20 de septiembre de 2009

sábado, 19 de septiembre de 2009

Un poquito colgao

La pega de estar donde estoy es que esto está apartado del mundo.
Estoy en un pueblecito de unos 1.200 habitantes (unos 600 en el pueblo y el resto por el campo), donde no pasa ni el autobús. Estoy en Tarbert, a unos 50 km al oeste de Limerick, que es la 3ª ciudad de Irlanda con unos 52.000 habitantes.
Aquí dependes del coche para moverte a cualquier parte, o te conviertes en un monje eremita perdido en medio de la nada. Y las carreteras... déjalas correr...
Este fin de semana nos hemos venido a Limerick para poder ver algo más y realizar algunas compras.

viernes, 18 de septiembre de 2009

Distancia...

Ya lo dice la canción: "Dicen que la distancia es el olvido, pero yo no concibo esa razón".
Y así es. Se hace duro estar aquí tan lejos, solo, y tener a la familia y a los amigos allá en la distancia.
Os echo de menos. Quisiera estar ahí con vosotros.
Pero es lo que hay por ahora, y el tiempo pasa rápido. En menos que canta un gallo habrá pasado el otoño y volveré para allí.
Pero ahora quisiera teneros cerca.

martes, 15 de septiembre de 2009

Nada más llegar

I arrived yesterday to beautiful Ireland.
Estoy ya currándomelo por aquí, pero todavía no solo. Estamos tres aquí y esta tarde llega el último. Mañana empezaremos en la primera central, la más grande de las 4, y yo ya me quedaré allí, durante un par de semanas con el almacenero gaditano hasta que se vaya a su destino final en la otra punta. Y a partir de ahí, toda la central para mí.
Ayer hacía sol, pero hoy ya ha amanecido cubierto. Es lo que hay y no creo que cambie ya mucho.
Como estamos de paso, de momento tiramos de Bed & Breakfast hasta que nos aposentemos en nuestros destinos.
Un abrazo desde la vieja, verde y bella Irlanda.

lunes, 7 de septiembre de 2009

Que me voy pa Irlanda!!!

¡¡¡Hola a tod@s!!!
Como muchos de vosotros ya sabéis, en estos momentos estoy trabajando para una consultora coordinando un proyecto para ENDESA IRELAND en una de sus centrales térmicas. En Irlanda, of course.
El lunes 14 vuelo para Eire y estaré allí hasta Diciembre, de momento, y luego seguiremos con el proyecto desde España, desde Puerto Real (Cádiz), que es donde está la consultora. (Sí, sí, en Cádiz, mira que me complico la vida.)
De momento, estoy es lo que hay y así se lo hemos contado.